#
keep focus
discussions and criticism

recenzja filmów Thrstena Fleischa


właśnie na blogu Krzysztofa Jureckiego pojawiła się recenzja ze spothania z Thorstenem Fleischem. “w piątek 06.02.09 w CSW Łaźnia w ramach Parakina Michała Brzezińskiego, artysty i animatora wideo, z którym dość często podróżujemy na trasie Łódź-Gdańsk, mogliśmy obejrzeć 10 filmów eksperymentalnych Thorstena Fleischa z Niemiec. Jest to tradycja kina eksperymentalnego, koncentrującego się na poszukiwaniu abstrakcyjnej formy, czasami energetycznej (“Energia”), czasami biologicznej czy pararelnej do funkcjonowania człowieka. Artysta bardzo dobrze panuje nad strukturą swych prac, które są jednak dla mnie zbyt dynamiczne i ekspresyjne, co jest oczywiście tradycją sztuki niemieckiej. Fleisch rezygnuje przy tym z innych jakości medium filmowego czy elektronicznego, jak statyczne i spokojne (długie) ujęcia. Filmy zbyt koncentrują się na eksperymencie formalnym niż próbuje zbudowania określonej filozofii sztuki. Zatrzymują się na postulatach modernistycznych z lat 20., nie wyrażają także innej świadomości modernistycznej z początku XXI wieku. Artysta jest na razie świetnym technologiem, który we własnym laboratorium formy zgłębia jakości wizualne obrazu i nie interesuje go, co skrywa się za niewinnym obrazem banku we Frankfurcie nad Menem. A skrywa się “kapitał”. Drogę wyjścia z tego problemu, tzw. “trzecią”, wskazał w latach 70. XX wieku, w “Apelu o alternatywę” Joseph Beuys. Ciekawe czy T. Fleisch sięgnie kiedyś do jego idei? Swoją drogą M. Brzeziński stworzył w Gdańsku jeden z najważniejszych ośrodków prezentujących najnowszy film eksperymentalny i wideo w Polsce!

Pragnę jedynie zauważyć ze swej strony, że twórczość ta osadzona jest w kontekście zupełnie innym kontekście. Chodzi głównie o film materialny o którym pisałem w opisie Parakina i w tym kontekście jest to ciekawa twórczość gdyż koncentruje się na humanistycznej percepcji filmu materialnego – wymiar podejmowany już między innym przez Brakhage’a i tu widziałbym ewentualną słabość niektórych filmów. Szuka on jednak tożsamości w zupełnie innym kontekście niż awangarda amerykańska. Zauważ Krzysztofie problematykę – film z Bankiem zawierał w warstwie dźwiękowej słowa “jesteśmy wszechmocni a środki nasze są nieograniczone” i to jak dla mnie streszcza refleksję której brak zarzucałeś. Film zrobiony z aluminium otwiera nas na refleksję na temat dialogu materii – zgadzam się że jest stosunkwo płaski interpretacyjnie jak na wiek XXI. Film z krwią na taśmie… wybacz ale tu nie będę podsuwał za wieku oczywistych kontekstów: filmu jako rytuału, nie będę zbyt jasno odwoływał się do symboliki krwi która jak mówił Thorsten pędzi przez nasze ciała jak film przez pędzi przez projektor. Może metafora człowieka księgi przeniesiona na człowieka film nie jest ciekawa? Film z trójwymiarowymi fraktalami nie tylko w tym kontekście jest tym co bardzo cenię czyli refleksją nad nowymi mediami i symulakrum w kontekście filmowym – pokazywany był między innymi na Łódź Biennale w zetawie VIDEO IDENTITY. Film z energią elektryczną jest już zupełnie próbą wyjścia ku źródłom życia, poszukiwaniem podstawowych tematów które u nas w ironiczny sposób poruszał np. Robakowski w performance z elektrycznością.

Reasumując – bardzo mnie cieszy Twoja recenzja bo to prawda, że nie mamy zbyt wielu osób potrafiących pisać krytycznie o życiu artystycznym, do tego potrzebna jst odwaga, ale opinia Twoja jest nieco zbyt uproszczona więc lecz może uściślisz ją nieco?

About affective bioart

http://michalbrzezinski.org

Discussion

2 thoughts on “recenzja filmów Thrstena Fleischa

  1. Wg mnie nie ma tu humanistycznej refleksji nad materiałami, nie ma też twórczego/duchowego dialogu z farbą czy aluminium. To tylko materia, którą strukturalizuje artysta. Krew użyta do malowania taśmy w swym wyrazie jest nie tyle krwią, co plamą MALARSKĄ, gdyż Fleisch wkroczył na terytorium malarstwa w tradycji “action-painting” . Czasami w innych pracach fotografii (film z bankiem) i fotogramu (Man Ray). Przy okazji sztuka nie zależy od kontekstu, tylko jej interpretacja. Nt fraktali bardziej przekonuje mnie działalność fotograficzna i teoretyczna Edwarda Łazikowskiego z 1996 roku!

    Posted by K.Jurecki | February 9, 2009, 12:18 pm
  2. ale to ogólniki! czemu tak to argumentujesz? nie widzę bezpośredniego przejścia między tym co piszesz a jego pracami. każdy ma prawo do własnych wrażeń ale krytyka to metodologia bo inaczej erudycja czyni cuda – a erudytą to nie ma co – jesteś wyśmienitym i za to cenionym. tylko metodologii w tej krytyce nie widze.

    Posted by postvideoart | February 9, 2009, 1:48 pm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

postvideoart

Top Clicks

  • None

RSS transspecies art

  • An error has occurred; the feed is probably down. Try again later.
%d bloggers like this: