#
keep focus
artistic events, discussions and criticism

BIENNALE OF PHOTOGRAPHY IN POZNAN


6 V – 7 VI 2009 BIENNALE OF PHOTOGRAPHY IN POZNAN: Od symulacji do „nowego symbolizowania”. Aspekty fotografii z początku XXI wieku kurator: Krzysztof Jurecki Słodownia, poziom +2 wernisaż: 8.05.2009, godz. 19.00 wystawy czynne do 7.06.2009 Stary Browar, ul. Półwiejska 42

The exhibition curated by Krzysztof Jurecki in the Stary Browar presents twenty four artists. We live under the pressure of ideology and politics. History has not been defunct because new cultural and religious antagonisms, hidden until now, have come to the surface (the 2001 attack on the WTC in New York). On the other hand, a political struggle continues for making the societies of Central and Eastern Europe more liberal.
I am not in favour of art being at the service of politics or its being dependent on a system, ideology or party, even though I must accept the fact that since the 19th century major projects have been created in these areas, first within Modernism and now Postmodernism. I have invited for my show the artists I value. They have adopted either a critical stand (sculptures based on photography by Anna Baumgart who starts the exhibit) or a metaphysical one (related to Buddhism) towards the ideological and political status quo (Wolf Kahlen, Germany). The exhibit also groups artists showing a combination of metaphysics and a social bent (video and photographs from video by Michał Brzeziński) in the face of the intensification of simulations of reality (Reiner Ridler, Austria and Dominik Pabis), a reality that is becoming funny and trite yet is attractive from the point of view of photography.
21st-century artists have at least a dual ideological choice. They can either comment on the socio-political situation (Jerzy Wierzbicki) or transpose it into emotional problems (Lilla Szasz, Hungary) in the form of documentary photography. In the face of another wave of feminist art in Poland new problems arise, e.g. addressed by a fragmented body (Ewa Świdzińska) or grotesque sculptures (Magdalena Samborska) related to Poland, culture and oneself. Another type of art that addresses the “woman question” in anti-feminist and erotic art is represented by Adam Rzepecki. An opposite, personalist photography expressed through gesture and emotions is made by Magdalena Hueckel. All that happens on the art scene takes place with constant memories of the myth of photography (Katarzyna Majak) or pictures from the 1920s as a form of “archaeology of photography” (Jaroslav Malik, Czech Republic). Images of reminiscences from the Vietnam War from the early 1970s are also present (Ken Matsubara, Japan). The most recent reality and its ideological underpinnings can be captured through reportage and documentary, but also through the technique of photogram (Waldemar Jama). I juxtapose artists who comment on reality in a metaphorical and symbolic way with those whose stand may be defined as “art as art”, a reference to Conceptualism (Grzegorz Zygier, Sławomir Marzec), art providing various religious fulfilment (Andrzej Dudek-Dürer, Janusz Leśniak, Stanisław Woś), or a jocular attitude towards religion in the form of “staged photography” with the use of small figurines (Joachim Froese, Australia). The central part of the exhibit is occupied by works related to the threat of war and terrorism as seen by the classic of Polish photography, Natalia LL. The exhibit concludes with works indicating a need for understanding and reconciliation between the major world religions (Marek Zygmunt – Awaiting Mohammad series, 2007).
The exhibit is conceived as a dialogue and at the same time as a comparison and contrast of various qualities, values, techniques, and tendencies in the broadly construed area of photography. Consequently, its picture emerging from the show is as diversified as possible in order to highlight diverse values, consciously moving beyond relations to ideology and politics.

Nie często udaje mi się pokazywać swoje prace w formie wystaw. Wideo jest w takiej sytuacji, że znacznie częściej galerie decydują się na pokazy, co zmniejsza im koszt takiej imprezy, ale jest odczytywane jako mało prestiżowe. Dla mnie zawsze najistotniejszy był kontakt osobisty z odbiorcą, nie mniej zdaję sobie sprawę że nie można myśleć tylko o własnej potrzebie relacji duchowej, ale czasem pozostawić prace w oderwaniu od osoby dla dodania im właśnie tego prestiżu. Taki też ma przecież sens uczestnictwo w podobnych zbiorowych imprezach.

Podczas Biennale na swoją ekspozycję otrzymałem fantastyczną przestrzeń w której chyba najdoskonalej wybrzmiała praca MNEMOSYNE. Grafiki rozwieszone były w odrębnym pomieszczeniu, a właściwie w jego części tuż przy wejściu z sali głównej części wystawy do mojej sali. Część z grafikami odgrodzona była od wideo dużym kubikiem – scianką, która spełniała rolę ekranu. Więc grafikom towarzyszył tylko dźwięk z wideo, co budowało napięcie, narratywizowało i ożywiało grafiki. Po przejściu na drugą stronę dzielącego pomieszczenie kubika można było zanurzyć się w olbrzymim obrazie. Filmy KRACH 44, PASJA i BÓL pokazywane były w małym telewizorze ze słuchawkami w części z grafikami. Ogólnie pomieszczenie przybijało uwagę i stanowiło rodzaj azylu dla ekspresywnej ekspozycji polityczno-religijnej fotografii, której zasadą był kontrast między artystyczymi stanowskami zawartymi w konstrukcji prac. Opozycje typu Feminizm-antyfeminizm nie zawsze mogły być miłe dla artystów (chociaż szczególnych protestów i reakcji na kontekst i sąsiedztwo nie dawało się odczuć).  Niektóre prace w takim zestawieniu wypadały słabiej, ale za to ujmowały problem wielości stanowisk w znacznie ciekawszy sposób. Wystawa była intelektualna, a przyznanie mi w tym wszystkim autonomicznej przestrzeni w której starły się moje autorskie opozycje medytacyjno-społeczne było chyba najmilszym prezentem. Dzięki Krzysztofie! Był mi to potrzebny taki gest.

Dla odmiany część Izy Kowalczyk uderzała swoją intelektualną warstwą w zupełnie inny sposób. Nie było tam widocznych kontrastów, ale z pozornych podobieństw które wzmacniały poszczególne prace wyłaniała się derridiańska różnia i to ona dawała wybrzmieć pracom artystów. Iza bardzo ciekawie zestawiła pojedyncze znaki zagadnienia i konteksty i żałuję, że dostaliśmy tylko jedną noc w hotelu, co uniemożliwiło mi dłuższy i bardziej sycący kontakt z jej częścią wystawy. Wystawa oparta była o znacznie mniejszą liczbą prac i artystów. Była skromna ale skondensowana i silna. Zrealizowana z wielką precyzją.

Część Krzysztofa zmierzała do ukazania niejednorodności i wielości, a część Izy była doskonale wykalkulowanym konkretnym problemem intelektualnym.

Artyści biorący udział w 6. Biennale Fotografii:
Tadeusz Aleksandrowicz, Anna Baumgart, Agnieszka Brzeżańska, Michał Brzeziński, Bogna Burska, Jan Bułhak, Janusz Bułhak, Zofia Burzyńska, Roman Burzyński, Gwidon Chmarzyński, Zofia Chomętowska, Witold Chromiński, Mathis Collins, Marian Dederko, Witold Dederko, Zbigniew Dłubak, Mikołaj Długosz, Benedykt Jerzy Dorys, Andrzej Dragan, Andrzej Dudek-Dürer, Edward Falkowski, Andrzej P. Florkowski, Mariusz Forecki, Joachim Froese, Zygmunt Gamski, Maurycy Gomulicki, Krystyna Gorazdowska, Izabella Gustowska, Eugeniusz Haneman, Edward Hartwig, Helena Harwig, Henryk Hermanowicz, Magdalena Hueckel, Leonard Idziak-Tułacz, Halina Idziakowa, Elżbieta Jabłońska, Waldemar Jama, Maksymilian Jankowski, Adam Johann, Ferdynand Kaczkowski, Wolf Kahlen, Helmut & Johanna Kandl, Eugeniusz Kitzmann, Kazimierz Komorowski, Wojciech Kondracki, Janina Kornicka, Marian Kornicki, Bernard Koszewski, Tomek Kozak, Zofia Kulik, Bronisław Kupiec, Edmund Kupiecki, Robert Kuśmirowski, Natalia LL, Andrzej Lachowicz, Kazimierz Lelewicz, Stefan Leszczyński, Janusz Leśniak, Zbigniew Libera, Tadeusz Link, Monika Lisiecka, Franciszek Maćkowiak, Katarzyna Majak, Halina Makarewicz, Henryk Makarewicz, Władysław Markocki, Jaroslav Malik, Ken Matsubara, Sławomir Marzec, Christian Mayer, Bożena Michalik, Janina Mierzecka, Janina Mokrzycka-Schabenbeck, Franciszek Myszkowski, Maksymilian Myszkowski, Fortunata Obrąpalska, Zygmunt Obrąpalski, Dominik Pabis, Zbigniew Pękosławski, Michał Piotrowski, Aleka Polis, Stefan Poradowski, Mariola Przyjemska, Reiner Ridler, Szymon Rogiński, Witold Romer, Józef Rosner, Adam Rzepecki, Władysław Rut, Magdalena Samborska, Jadwiga Sawicka, Leonard Sempoliński, Janek Simon, Eugeniusz Skrzydłowski, Marian Stamm, Jarosław Stanisławski, Jerzy Strumiński, Irena Strzemieczna, Lilla Szàsz, Szymon Szcześniak, Jerzy Szymborski, Ewa Świdzińska, Tadeusz Wański, Janusz Wilden, Piotr Wiszniewski, Jerzy Wierzbicki, Stanisław Woś, Maksymilian Wrocławski, Edmund Zdanowski, Stanisław Ziółkiewicz, Grzegorz Zygier, Marek Zygmunt.

About affective bioart

http://michalbrzezinski.org

Discussion

One thought on “BIENNALE OF PHOTOGRAPHY IN POZNAN

  1. Michale! Cieszę się, że jesteś zadowolony. Ale biennale otwarte zostało 08.05. To oczywiście drobiazg. Tym, którzy pojadą do Poznania polecam także niedużą, ale jakże ciekawie zaaranżowaną wystawę Andrzeja Lachowicza w galerii Piekary, nieopodal Starego Browaru.

    Posted by krzysztof | May 11, 2009, 5:36 pm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

postvideoart

Top Clicks

  • None

RSS transspecies art

  • An error has occurred; the feed is probably down. Try again later.
%d bloggers like this: